Czwartek, 23 Kwietnia

Dzieje Apostolskie 1,3-8.

Po swojej męce Jezus dał Apostołom wiele dowodów, że żyje: ukazywał się im przez czterdzieści dni i mówił o królestwie Bożym. A podczas wspólnego posiłku kazał im nie odchodzić z Jerozolimy, ale oczekiwać obietnicy Ojca. Mówił: «Słyszeliście o niej ode Mnie – mówił – Jan chrzcił wodą, ale wy wkrótce zostaniecie ochrzczeni Duchem Świętym». Zapytywali Go zebrani: «Panie, czy w tym czasie przywrócisz królestwo Izraela?» Odpowiedział im: «Nie wasza to rzecz znać czasy i chwile, które Ojciec ustalił swoją władzą, ale gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami w Jeruzalem i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi».

Księga Psalmów 126(125),1-2ab.2cd-3.4-5.6.

Gdy Pan odmienił los Syjonu, wydawało nam się, że śnimy. Usta nasze były pełne śmiechu, a język śpiewał z radości. Mówiono wtedy między narodami: «Wielkie rzeczy im Pan uczynił». Pan uczynił nam wielkie rzeczy i radość nas ogarnęła. Odmień znowu nasz los, Panie, jak odmieniasz strumienie na Południu. Ci, którzy we łzach sieją, żąć będą w radości. Idą i płaczą niosąc ziarno na zasiew,   lecz powrócą z radością, niosąc swoje snopy.

List do Filipian 1,20c-30.

Bracia: Chrystus będzie uwielbiony w moim ciele: czy to przez życie, czy przez śmierć. Dla mnie bowiem żyć – to Chrystus, a umrzeć – to zysk. Jeśli zaś żyć w ciele – to dla mnie owocna praca, cóż mam wybrać? Nie umiem powiedzieć. Z dwóch stron doznaję nalegania: pragnę odejść, a być z Chrystusem, bo to o wiele lepsze, pozostawać zaś w ciele – to bardziej konieczne ze względu na was. A ufny w to, wiem, że pozostanę, i to pozostanę nadal dla was wszystkich, dla waszego postępu i radości w wierze, aby rosła wasza duma w Chrystusie przez mnie, przez moją ponowną obecność u was. Tylko sprawujcie się w sposób godny Ewangelii Chrystusowej, abym ja – czy to gdy przybędę i ujrzę was, czy też będąc z daleka – mógł usłyszeć o was, że trwacie mocno w jednym duchu, jednym sercem walcząc wspólnie o wiarę w Ewangelię, i w niczym nie dajecie się zastraszyć przeciwnikom. To właśnie dla nich jest zapowiedzią zagłady, a dla was zbawienia, i to przez Boga. Wam bowiem z łaski dane jest to dla Chrystusa: nie tylko w Niego wierzyć, ale i dla Niego cierpieć, skoro toczycie taką samą walkę, jaką u mnie widzieliście i jaką teraz prowadzę.

Ewangelia wg św. Jana 12,24-26.

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie samo jedno, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity. Ten, kto kocha swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. A kto by chciał Mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec».

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus

Żyć miłością – to dawać bez miary, I nie żądając żadnej zapłaty. Ach, daję hojnie, bo jestem pewna, Że kiedy się kocha to się nie rachuje! Sercu Bożemu, co tryska słodyczą, wszystko oddałam – lekko biegnę teraz. Jeden skarb tylko sobie zatrzymałam: Żyć Miłością! Żyć Miłością to odrzucić trwogę, Wszelkie wspomnienie błędów przeszłości. Moimi grzechami nie jestem naznaczona, Bo je spalił ogień miłości. Boski płomieniu, o najsłodszy żarze, W Twoim ognisku wybrałam mieszkanie. I w Twoich płomieniach śpiewam nieustannie (por. Dn 3,51): „Żyję miłością!” […] Żyć miłością! – co za szaleństwo! Świat mnie namawia: „Porzuć to śpiewanie, Nie marnuj twych wonności i życia, Niech mądre będzie ich użytkowanie”. Kochać Cię Jezu, co za płodna strata! Dla Ciebie bezpowrotnie są moje wonności, Chcę zatem śpiewać, schodząc z tego świata: „Umieram z miłości!” Kochać to wszystko oddać i oddać samego siebie.