Poniedziałek, 25 Maja

Księga Rodzaju 3,9-15.20.

Gdy Adam spożył z drzewa, Pan Bóg zawołał Adama i zapytał go: «Gdzie jesteś?» On odpowiedział: «Usłyszałem Twój głos w ogrodzie, przestraszyłem się, bo jestem nagi, i ukryłem się». Rzekł Bóg: «Któż ci powiedział, że jesteś nagi? Czy może zjadłeś z drzewa, z którego ci zakazałem jeść?» Mężczyzna odpowiedział: «Niewiasta, którą postawiłeś przy mnie, dała mi owoc z tego drzewa i zjadłem». Wtedy Pan Bóg rzekł do niewiasty: «Dlaczego to uczyniłaś?» Niewiasta odpowiedziała: «Wąż mnie zwiódł i zjadłam». Wtedy Pan Bóg rzekł do węża: «Ponieważ to uczyniłeś, bądź przeklęty wśród wszystkich zwierząt domowych i polnych; na brzuchu będziesz się czołgał i proch będziesz jadł po wszystkie dni twego istnienia. Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie i niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo jej: ono ugodzi cię w głowę, a ty ugodzisz je w piętę». Mężczyzna dał swojej żonie imię Ewa, bo ona stała się matką wszystkich żyjących.

Księga Psalmów 87(86),1-3.5-7.

Gród Jego wznosi się na świętych górach, umiłował Pan bramy Syjonu bardziej niż wszystkie namioty Jakuba. Wspaniałe rzeczy głoszą o tobie, miasto Boże. O Syjonie powiedzą: «Każdy człowiek urodził się na nim, a Najwyższy sam go umacnia». Pan zapisuje w księdze ludów: «Oni się tam narodzili». I tańcząc śpiewać będą: «Wszystkie moje źródła są w Tobie».

Dzieje Apostolskie 1,12-14.

Gdy Jezus został wzięty do nieba, apostołowie wrócili do Jerozolimy z góry, zwanej Oliwną, która leży blisko Jerozolimy, w odległości drogi szabatowej. Przybywszy tam weszli do sali na górze i przebywali w niej: Piotr i Jan, Jakub i Andrzej, Filip i Tomasz, Bartłomiej i Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Szymon Gorliwy, i Juda, brat Jakuba. Wszyscy oni trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, Maryją, Matką Jezusa, i  Jego braćmi.

Ewangelia wg św. Jana 19,25-34.

Obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja». I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie. Potem Jezus świadom, że już wszystko się dokonało, aby się wypełniło Pismo, rzekł: «Pragnę». Stało tam naczynie pełne octu. Nałożono więc na hizop gąbkę pełną octu i do ust Mu podano. A gdy Jezus skosztował octu, rzekł: «Dokonało się!» I skłoniwszy głowę, oddał ducha. Ponieważ był to dzień Przygotowania, aby zatem ciała nie pozostawały na krzyżu w szabat – ów bowiem dzień szabatu był wielkim świętem – Żydzi prosili Piłata, aby ukrzyżowanym połamano golenie i usunięto ich ciała. Przyszli więc żołnierze i połamali golenie tak pierwszemu, jak i drugiemu, którzy z Nim byli ukrzyżowani. Lecz gdy podeszli do Jezusa i zobaczyli, że już umarł, nie łamali Mu goleni, tylko jeden z żołnierzy włócznią przebił Mu bok, a natychmiast wypłynęła krew i woda.

Św. Katarzyna ze Sieny

O Maryjo, Maryjo, świątynio Trójcy Świętej! O Maryjo, nosicielko ognia! Maryjo, rozdawczyni miłosierdzia! Maryjo, która wydałaś boski owoc! Maryjo, w pewnym sensie odkupicielko rodzaju ludzkiego! (Czyż cierpienie twojego ciała w Słowie nie zbawiło świata?) Chrystus stał się Odkupicielem przez swoją mękę; ty – przez ból ciała i duszy. O Maryjo! Spokojne morze, rozdawczyni pokoju – Maryjo, żyzna ziemio! Jesteś nowym drzewem, które wydało pachnący kwiat Słowa, Jednorodzonego Syna Bożego. W tobie, żyznej ziemi, zasiano Słowo. Jesteś jednocześnie ziemią i drzewem. O Maryjo, rydwanie ognia, nosiłaś ogień ukryty i zasłonięty popiołem twojego człowieczeństwa. […] O Maryjo, najsłodsza miłości, w tobie zapisane jest Słowo, które daje nam naukę życia. Jesteś tabliczką, na której wyryta jest ta nauka. Gdy tylko został w tobie wyryte, to Słowo niesie krzyż świętego pragnienia, które jest jakby w Nim wszczepione. Ledwie poczęte, jest ogarnięte pragnieniem, by umrzeć dla zbawienia ludzi, dla których się wciela. I wielkim krzyżem było noszenie tak długo pragnienia, które chciałby natychmiast zrealizować.